Nüüd ma saan kirjutada need read millele mõtlesin siis kui Norra lennujaamas oma kilehunnikust kohvriga istusin: Mäletan kui ma tulin ja olin närvis ja ei teadnud, mis saama hakkab. Tunnen et olen väärt neid ridu.
Nú er kominn tími til að flýtja til Myvatns. Ég er solitð kvíðin og lika hlakka til. Enginn veit hvað mun gerast en samt verður það skemmtileg, ég veit það. Vonandi.
Barnið er ennþá í maganum hennar mömmu Þóru og vill ekki komast út. Þetta þyðir að ég hef ekki mikið tíma til að læra að kunna hana. Það er mjög sorglegt. Ég er búin að bíða eftir henni svo mikið. Það er eins og ég verð fædd aftur og það er satt. Ég er búin að vera eins og barn í maganum, góð fjölskilda og gott heimili og nú þarf ég að fara....
Imetlusväärne, kas pole? Ma ei saa öelda, et kogu selles tekstis kõik õige oleks. Aga suurem osa teist ka ei saa, nii et ma lasen tal uhkusega olla selline.
Heh
Kas tahate, et ma tõlgin...või maitsete minu elu google-translatega. Jääb viimane.
Üks pilt Islandi ajakirjast "Nýtt líf"

No comments:
Post a Comment